Vertaling van de Soetra's

TAKKESA GE, MAKA HANNYA HARAMITTA SHINGYÔ, SHIGU SEIGAN MON, FUEKO, JI HÔ SAN SHI

TAKKESA GE

De Kesasoetra


O kleed van de grote bevrijding,  kesa van het veld van het onbegrensde geluk.
Met geloof ontvang ik het Boeddhaonderricht
om alle voelende wezens vrijgevig te helpen.


MAKA HANNYA
HARAMITTA SHINGYÔ

Essentie van de soetra van d grote wijsheid waardoor we de andere oever kunnen bereiken


De bodhisattva van het grote mededogen, Avalokitesvara (1), ziet door zijn diepe beoefening van de grote wijsheid dat de vijf aggregaten (2) niets dan leegte zijn, en door dat begrip verlicht hij alle lijden. Sariputra, de vormen (shiki) verschillen niet van de leegte (ku) en de leegte verschilt niet van de vormen. Shiki is zelf ku, ku is zelf shiki. Dat geldt ook voor de gewaarwordingen, de waarnemingen, de mentale constructies en het bewustzijn.
Sariputra, alle bestaansvormen worden gekenmerkt door ku. Ze worden niet geboren en sterven niet, ze zijn niet zuiver en niet bezoedeld, ze nemen niet toe en niet af. Dus in ku is er geen vorm, geen gewaarwording, geen waarneming, geen mentale constructie, geen bewustzijn; er is geen oog, geen oor, geen neus, geen tong, geen lichaam en geen bewustzijn; er is geen kleur, geen geluid, geen smaak, niets tastbaars, geen gedachte; dus in ku bestaat het domein van de zintuigen niet.
Er is geen onwetendheid en geen ophouden van onwetendheid. Er is geen ouderdom en dood, en geen ophouden van ouderdom en dood. Er is geen lijden, geen oorzaak, geen ophouden, geen pad. Er is geen wijsheid, geen verwerven en geen niet-verwerven.
Dankzij de grote wijsheid die naar de overkant leidt, kent de onbelemmerde geest van de bodhisattva geen angst en zijn alle illusies, alle gehechtheden uit de weg geruimd. Hij kan tot het ultieme doel komen: het nirvana. Alle vroegere, huidige en toekomstige Boeddha’s beoefenen de grote wijsheid en bereiken zo het meest volmaakte ontwaken.
Dus moeten we begrijpen dat hannya haramita de grootste, schitterendste en meest lichtende mantra is, de hoogst verheven van alle mantra’s, onvergelijkbaar. Zijn kracht snijdt alle lijden door. Dit is de waarachtige mantra, waardoor we de essentie van alle waarheid kunnen bereiken:
“Gaan, gaan, samen voorbij de overkant gaan, tot aan de totale verwezenlijking van de Weg.” (3)

Noten
1) De bodhisattva van de echte vrijheid en van het mededogen.
2) Vorm, gewaarwording, perceptie, mentale constructies, bewustzijn.
3) Satori, nirvana.



SHIGU SEIGAN MON

De vier grote geloftes


Hoe talrijk de voelende wezens ook zijn, ik beloof ze allemaal te bevrijden.
Hoe talrijk de illusies ook zijn, ik beloof ze allemaal te overwinnen.
Hoe talrijk de dharma’s ook zijn, ik beloof ze allemaal te verwerven.
Hoe volmaakt de Weg van de Boeddha ook is, ik beloof hem te verwezenlijken.


FUEKO

Universele aanroeping


Mogen de verdiensten van deze recitatie alle wezens en plaatsen doordringen, opdat wij, levende wezens, allemaal samen de Weg van de Boeddha zouden kunnen verwezenlijken.


JI HÔ SAN SHI


(Handen in gassho)

Aan alle vroegere, huidige en toekomstige Boeddha’s in de tien richtingen.
Aan alle bodhisattva’s en patriarchen.
De soetra van de grote wijsheid die naar de andere oever leidt.
 
De harmonie van verschil en gelijkheid
De geest van de grote wijze van India wordt op intieme wijze van west naar oost overgedragen. Mensen kunnen scherpzinnig of stompzinnig zijn, maar op de Weg is er geen noordelijke of zuidelijke patriarch. De spirituele bron schittert helder in het licht, de zijrivieren stromen in het duister. Gehecht zijn aan verschijnselen is een bron van illusie, maar één zijn met de gelijkheid is nog geen ontwaken. Alle zintuiglijke objecten zijn onderling afhankelijk en toch ook niet. Met onderlinge afhankelijkheid wordt de solidariteit sterker, zonder blijft alles op zijn plaats. Visuele objecten variëren zowel in kwaliteit als in vorm, geluiden zijn soms aangenaam en soms onaangenaam. In het duister vallen zuiverheid en bezoedeling samen. In het licht worden zuiverheid en bezoedeling van elkaar onderscheiden. De vier elementen keren terug naar hun natuur, zoals een kind naar zijn moeder loopt. Vuur verwarmt, wind beweegt, water bevochtigt, aarde is solide. Oog en zicht, oor en geluid, neus en geur, tong en smaak: zo zullen voor alles wat er is de bladeren volgens hun wortels groeien. Stam en takken delen dezelfde essentie, edel en vulgair zijn maar woorden. Er is duister in het licht, maar zie het duister niet als duister. Er is licht in het duister, maar zie het licht niet als licht. Licht en duister verschillen, zoals de voorste en de achterste voet bij het wandelen. Alle dingen hebben hun verdienste, uitgedrukt volgens hun functie en hun plaats. Ze bestaan als verschijnselen en passen als een pot en zijn deksel. Ze stemmen overeen met het principe, als twee pijlpunten die elkaar raken. Als je deze woorden hoort, begrijp dan hun betekenis, voer geen eigen categorieën in. Als je Weg onder je voeten niet begrijpt, kun je het pad waarop je loopt toch niet kennen? Vooruitgang in de beoefening is geen kwestie van veraf of dichtbij, maar verwarring trekt hindernissen op als bergen en rivieren. Jullie, zoekers van de Weg, laat je dagen alsjeblieft niet in ijdelheid vervliegen.

Het samadhi van de kostbare spiegel
Zo is de dharma, op intieme wijze overgedragen door de Boeddha en de patriarchen. Nu heb je het, bewaar het dus goed. Als een kom vol sneeuw, als een reiger verborgen in de maneschijn: gelijkend maar niet hetzelfde, van dichtbij zie je de verschillen. Betekenis steekt niet in woorden, maar het beslissende moment doet het verschijnen. Als je de woorden volgt, trap je in de val; als je ze verwaarloost, begin je te twijfelen. Woorden afwijzen of je eraan hechten is verkeerd, want ze zijn als laaiend vuur: nuttig maar gevaarlijk. Het letterlijk beschrijven is het met vuil besmeuren. In het duister van de nacht is het helemaal helder, in het licht van de dag is het verborgen. Het is de wet die alles beregelt, gebruik het om alle lijden te ontwortelen. Hoewel het niet gemaakt wordt, overstijgt het de woorden niet. Het is als de kostbare spiegel: vorm en weerkaatsing weerspiegelen elkaar, jij bent niet dat, maar dat is wel jou. Het is als een pasgeboren baby, voorzien van de vijf zintuigen, komend noch gaand, verschijnend noch blijvend: “Baba wawa.” Zegt dat iets of niets? Uiteindelijk niets, want zijn woorden zijn nog niet juist. Als het trigram ‘vuur’ verdubbeld wordt, werken de binnen- en buitenlijnen op elkaar in. Op elkaar gezet worden ze drie, omgezet worden ze vijf. Zoals de smaak van de vijf-smakenplant, of zoals de vijf armen van de vajrascepter. Harmonieus in het midden verenigd komen trommel en zang samen aan. In de bron binnendringen en de Weg opgaan, het landschap vatten en het pad waarderen. Respecteer dat, veronachtzaam het niet. Natuurlijk en subtiel is het geen onwetendheid en geen ontwaken. Tussen oorzaken en omstandigheden, het weer en de seizoenen, is het sereen en lichtend. Het is zo zuiver dat het binnendringt waar geen ruimte is, zo ruim dat het elke dimensie overstijgt. Als je er maar een haarbreedte van afwijkt, je bent niet meer in harmonie. Nu is er het onmiddellijke en het geleidelijke, en daarbinnen tonen zich de verschillende onderrichtingen en methodes. Als ze zich onderscheiden, hebben ze elk hun normen. Maar of je die onderrichtingen en methodes nu beheerst of niet, de werkelijkheid blijft doorstromen. Buiten kalm en binnen opgewonden zijn is als een paard in de knel of een rat op de loer. De wijzen uit het verleden hadden medelijden met hen en boden hen de dharma aan. Door hun foute visie zagen ze zwart voor wit aan. Als deze foute visies verdwijnen, verwezenlijken ze de geest die natuurlijk harmonieert. Als je de oude Weg wilt volgen, kijk dan alsjeblieft naar de wijzen uit het verleden. Wie op het punt staat de Weg van de Boeddha te verwezenlijken, heeft de boom tien kalpa’s lang beschouwd. Het is zoals de kwetsuur van de tijger of het manken van het paard. Net omdat sommige mensen iets te kort komen, zoeken ze een dure stoel en opgesmukte kleren. Omdat anderen een ruime blik hebben, zien ze dat ze als de bruine en de witte os zijn. Met zijn immense behendigheid kon Hiei het doelwit van op honderd meter raken. Maar als pijlen elkaar in volle vlucht raken, kan dit toch geen kwestie van behendigheid meer zijn? De houten man begint te zingen, de stenen vrouw staat op en danst. Dit bereik je niet door de gewaarwordingen of het bewustzijn. Wat heeft dit dan met onderscheid te maken? Ministers dienen hun heer, kinderen gehoorzamen hun ouders. Ongehoorzaamheid druist in tegen de kinderlijke plicht in, wie niet volgt is geen echte minister. Verberg je beoefening, ga discreet te werk, lijk dwaas of idioot. Enkel dit blijven doen noemt men een meester onder de meesters.

Afdrukken E-mailadres

Cookies maken het eenvoudiger voor ons om onze diensten te leveren. Met het gebruik van onze diensten geef je ons toestemming om cookies te gebruiken.
Ok Weigeren