Kannon-Gyo
Er is geen echte wijsheid zonder mededogen.
Kusen van Yuno Rech in Maredsous, juli 2008.
De Kannon Gyo is een uittreksel uit de Lotus Soetra. Kannon is Avalokiteshvara in het sanskriet, de bodhisattva van het mededogen. Zijn naam wordt vertaald op 2 verschillende manieren, in het chinees en het japans. In de Hannya Shingyo is het Kanjizai, hij die de perfectie vrijheid observeert. Hij realiseert deze vrijheid doorheen het begrijpen van ku, de leegte, wat niet wil zeggen het niet-bestaan of het niets, maar niets substantieels, niets wezenlijks.
Niets bestaat uit zichzelf, enkel door zichzelf. Dat is de verlichting van de Boeddha over de volledige onderlinge afhankelijkheid van alle wezens.
Dit impliceert dat men niets definitiefs wil bezitten of zelfs grijpen. We kunnen deze onderlinge afhankelijkheid diep doorleven en ons zo in harmonie met de kosmische orde bevinden, met de Dharma. Mushotoku oefenen, oefenen zonder begeerte, door ons volledig op elke praktijk te concentreren, op elke actie, door ons te laten absorberen door de praktijk van zazen, door de praktijk van samu. Zo ondervind je bevrijding van gehechtheid aan jezelf, van een beperkt, bekrompen en egoïstisch idee over jezelf, en realiseer je je echte zelf, wat geen entiteit is maar een manier van zijn. In eenheid met alle anderen. Dit zien is Kanjizai, de bron van de wijsheid. Dit houdt onmiddellijk in je volledig betrokken te voelen op de anderen. In empathie met de anderen. Hoe meer men bevrijd is van zichzelf, vrij van denkbeelden over zichzelf, hoe meer je open kunt zijn voor anderen. En het is daar dat Kanjizai Kanzeon wordt, hij die klaar de leegheid van alle mentale constructies ziet en beschikbaar wordt om de klachten en het lijden van de wereld te horen. Dit is de betekenis van Kanzeon: 'on' de geluiden. Kanzeon: hij die de geluiden van de wereld hoort.
We gebruiken 2 belangrijke organen in onze relaties met de wereld: het gezicht en het gehoor. Klaar zien is een bron van wijsheid. Met zegt altijd: de realiteit zien zoals ze is, maar als je enkel je capaciteit om te zien ontwikkelt, riskeer je een droge wijsheid te ontwikkelen, je ziet op dat moment vlug de fouten van anderen, je hebt de neiging vlug te oordelen, personen te catalogiseren. Dus is het soms beter je ogen te sluiten en je oren te openen om de uitdrukking van menselijk lijden te horen. Dit is wat Kanzeon-Kannon ons toont. Overigens is het Kannon-Kanjizai die in de Hannya Shingyo de wijsheid onderwijst aan Sariputra. Het is belangrijk te weten dat het de Bodhisattva van het mededogen is die de wijsheid onderwijst. Daarom is de Hannya Shingyo de belangrijkste soetra in het Mahayana: om duidelijk in onze geest te griffen dat er geen werkelijke wijsheid zonder mededogen is. We moeten gelijktijdig onze capaciteit te zien en te horen ontwikkelen. Daarom, als je de vertaling van de Kannon gyo leest, kun je als eerste indruk krijgen dat het over het aanroepen van hulp van een persoon gaat. Het is inderdaad waar dat menselijke wezens in hun lijden soms de nood voelen om een hoger wezen te aanroepen, dat ze zou te helpen. Kinderen roepen hun moeder, volwassenen aanroepen God: help me a.u.b., Boeddhisten aanroepen Kannon.
Maar Kannon bestaat nergens behalve in onszelf. D.w.z. dat we deze dimensie van mededogen in onszelf moeten levend houden. Iedereen moet Kannon worden en de capaciteit ontwikkelen om anderen te helpen zoals zichzelf, zonder onderscheid. En de Sangha is de plaats waar men dat kan beoefenen en ervaren.
Soms vragen mensen me hoe ze zichzelf kunnen evalueren in hun vooruitgang op de weg. Als je zelf op deze vraag wilt antwoorden, vraag dan jezelf waar je staat met je praktijk van het mededogen.
